Siostra Wioletta Pietrewicz od Jezusa

Jezus – Jahwe jest zbawieniem – Bóg jest zbawieniem, moim zbawieniem. To Imię zawiera wszystko. Podobnie jak Bóg jest wszystkim i ogarnia wszystko, jest Wszechmocny, wszechpotężny; Jedyny, Wszechogarniający. Jest moim Ojcem, kochającym Ojcem.

Na początku były poszukiwania, badanie swego wnętrza i odczytywanie, jaki przymiot Boga jest mi najbliższy, najmilszy. Każdy wydawał mi się wyjątkowy, w każdym widziałam Boga w całej Jego wspaniałości i doskonałości. Myślałam, co wybrać, jaką tajemnicę z liturgii Kościoła będę rozważać, która odzwierciedlałaby potrzeby mojego serca.

Pierwszą intuicją była śmierć naszej współsiostry, siostry Anny od Jezusa. Nastąpiło to 15 dni po moim wstąpieniu do Zgromadzenia. Jej predykat wydał mi się wówczas wyjątkowy, bardzo wyjątkowy. „Od Jezusa” to coś co przypominałoby mi, przez całe życie, kto mnie powołał i dlaczego.

Drugą inspiracją była św. Teresa od Jezusa (z Avila). Wielki predykat i wielka święta, pomyślałam.

Trzecią przesłanką, która najbardziej zawładnęła me serce były „Dzieje Duszy” św. Teresy od Dzieciątka Jezus i inne jej pisma. W nich to czytałam o wielu cnotach jak: miłość, pokora, zaufanie, zdanie się na Boga; o Jezusie Ojcu, Jezusie Miłosiernym, Jezusie konającym, Zmartwychwstałym itp.

Wykrzyknęłam wówczas jak święta moja patronka Teresa od Dzieciątka Jezus: „wybieram wszystko! ” a to zawiera się w jednym Imieniu Jezus! Święta Teresa mówiła: „Jezus uśmiecha się, pomaga nam, chociaż my nic o tym nie wiemy, a uboga i słaba nasza miłość osusza łzy, które złość ludzka wyciska z Jego oczu”. I na innym miejscu: „Chcę żyć tylko dla Niego”.

Wybrałam predykat „od Jezusa” bo pragnęłam, aby w nim zawierało się wszytko. Wszystko, co ja pragnę Mu ofiarować i Jego wszystko, które On pragnie mi dać. To jest wzajemna ofiara i wzajemne oddanie się w miłosnym powołaniu. A właśnie tym powołaniem dla mnie jest Jezus!

s. Wioletta Pietrewicz CST