Św. Teresa od Dzieciątka Jezus

(Teresa Martin)

1873 - 1897


Teresa Martin urodziła się 2 stycznia 1873 roku w Alençon we Francji. Była najmłodszym z dziewięciorga dzieci (czworo z nich umarło jeszcze przed jej narodzinami).

Wstąpiła do Karmelu w wieku 15 lat, w którym przebywały już dwie jej starsze siostry, a trzecia siostra wstąpiła tam po śmierci ojca, którym się opiekowała.

W czasie 24 lat życia zakonnego św. Teresa od Dzieciątka Jezus doświadczała ogromnej radości z oddania się Bogu, ale też przeszła przez ciemności, zwątpienia i próby wiary. Wiele przykrości wycierpiała ze strony innych karmelitanek. Wszystkie te doświadczenia i próby potrafiła przekuwać w łaski dla grzeszników, kapłanów i dla własnego uświęcenie.

Swoją drogę wiary i życia zakonnego postrzegała jako drogę absolutnego, ufnego poddania się miłosiernemu Bogu. Szukała uświęcenia codzienności i opierała się na małych gestach wiary w życiu codziennym. Tę drogę nazwała mała drogą miłości, w której odnajdywała Boga, w najprostszych czynnościach i wydarzeniach życia. Mimo, iż przechodziła wiele prób związanych z ciemną nocą wiary i poczucia oddalenia od Boga, to do końca swoich dni pozostała wierna swojej małej drodze.

„Dzieje duszy” – jej autobiografia pisana w Karmelu na polecenie przeoryszy, wydana dopiero po jej śmierci, opisują drogę Teresy do świętości poprzez trudy codziennego życia, jakim towarzyszyło całkowite zaufanie woli Bożej. Będąc już karmelitanką, święta ciągle poszukiwała swojego osobistego powołania, które w końcu tak opisała: „Nareszcie znalazłam moje powołanie, moim powołaniem jest miłość. Tak, znalazłam swoje miejsce w Kościele. W sercu Kościoła, mojej Matki, będę Miłością, w ten sposób będę wszystkim i moje marzenie zostanie spełnione”.

Jej autobiografia natychmiast osiągnęła miliony egzemplarzy i zainspirowała niezliczoną liczbę osób na ich drodze wiary i życia. Wśród nich są: Matka Teresa z Kalkuty, która inspirowała się duchowością młodej karmelitanki, karmelitanka św. Teresa Benedykta od Krzyża - Edyta Stein, która została zamordowana w Auschwitz w 1942 roku, szła drogą małej Teresy, i wielu innych.

Chociaż św. Teresa od Dzieciątka Jezus żyła w klauzurowym klasztorze karmelitanek, jest patronką misji. W ten sposób ukazuje ona jak istotna w Kościele jest modlitwa i prymat życia duchowego nad aktywizmem. Nawet jeśli Kościół nie posiada bogatych środków do prowadzenia misji, dzięki wierze i modlitwie Ewangelia może skutecznie docierać do ludzi, którzy jej potrzebują.

Papież Pius XI beatyfikował św. Teresę w 1923 roku, a kanonizował w dwa lata później. W 1927 roku została, obok św. Franciszka Ksawerego (który przemierzył jako misjonarz kilkanaście krajów, ochrzcił i katechizował setki tysięcy pogan), patronką misji. W 50 lat po śmierci została ogłoszona – obok św. Joanny d’Arc – główną patronką Francji, a w 100. rocznicę śmierci – doktorem Kościoła. Od 1994 roku jej doczesne szczątki peregrynują po całym świecie.

Kościół katolicki wspomina św. Teresę od Dzieciątka Jezus w dniu 1 października.

Więcej o św. Teresie znajdziesz tutaj

Siostra Teresa Martin, umarła 30 września 1897 r., w wieku 24 lat. Pozostawiła światu przesłanie ufności i miłości. Świętość Teresy i jej mała droga ukazała się światu w rękopisach, które były opublikowane po jej śmierci pod tytułem „Dzieje duszy”. Proces beatyfikacyjny siostry Teresy został otwarty w 1910 r., a już w kwietniu 1923 r. ogłoszono ją błogosławioną, zaś 17 maja 1925 r. – świętą. Papież Pius XI, 14 grudnia 1927 r. ogłosił św. Teresę patronką misji, a Jan Paweł II, 19 października 1997 r. nadał jej tytuł Doktora Kościoła.

Kalendarium życia św. Teresy

  • 2 stycznia 1873

    Teresa przychodzi na świat w Alençon, jako ostatnia z dziewięciorga dzieci Zelii Guérin i Ludwika Martin.
  • 28 sierpnia 1877

    Śmierć matki, Zelii. Teresa wraz z rodziną przenosi się do Lisieux, gdzie spędzi resztę swego życia.
  • 3 października 1881

    Rozpoczyna naukę w szkole u sióstr benedyktynek, gdzie pozostanie przez pięć lat.
  • 13 maja 1883

    Uzdrowienie ciężko chorej Teresy przez pośrednictwo Matki Bożej Zwycięskiej.
  • 8 maja 1884

    W wieku 11 lat przystępuje do Pierwszej Komunii Świętej.
  • 25 grudnia 1886

    W noc Bożego Narodzenia Teresa przeżywa swoje nawrócenie.
  • 9 czerwca 1887

    Prosi ojca o pozwolenie na wstąpienie do Karmelu w 15 roku życia.
  • 8-28 listopada 1887

    Bierze udział w pielgrzymce do Rzymu. Wykorzysta tę okazję, aby prosić papieża Leona XIII o pozwolenie na wstąpienia do Karmelu w wieku 15 lat.
  • 9 kwietnia 1888

    Wstąpiła do Klasztoru Karmelitanek Bosych w Lisieux.
  • 23 czerwca 1888

    Początek choroby ojca.
  • 10 stycznia 1889

    Rozpoczęcie nowicjatu. Wraz z habitem Teresa przyjmuje imię siostry Teresy od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza.
  • 8 września 1890

    W święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny składa śluby zakonne.
  • Rok 1891

    Teresa odkrywa „małą drogę dziecięctwa duchowego”.
  • 20 lutego 1893

    Zostaje mistrzynią nowicjatu.
  • 29 lipca 1894

    Śmierć ojca, Ludwika Martin.
  • 14 września 1894

    Wstąpienie Celiny (rodzonej siostry) do Karmelu.
  • Styczeń 1895

    Zaczyna spisywać swoje wspomnienia z dzieciństwa. Powstaje tzw. Rękopis „A”.
  • 9 czerwca 1895

    Oddaje się na całopalną ofiarę Miłości Miłosiernej.
  • 17 października 1895

    Zostaje duchową siostrą kleryka przygotowującego się do misji.
  • 2-3 kwietnia 1896

    W nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek występują pierwsze objawy choroby.
  • 5 kwietnia 1896

    Teresa wchodzi w duchową "noc wiary", która trwać będzie aż do jej śmierci.
  • 8 września 1896

    W czasie osobistych rekolekcji powstaje Rękopis "B" składający się z listu do Jezusa i listu do siostry Marii.
  • Czerwiec 1897

    Kończy redakcję trzeciego rękopisu autobiograficznego.
  • 8 lipca 1897

    Zostaje umieszczona w infirmerii. Chorą na gruźlicę Teresą opiekować się będzie m.in. matka Agnieszka, która notuje ostatnie słowa Teresy.
  • 30 lipca 1897

    Wieczorem Teresa otrzymuje sakrament chorych.
  • 19 sierpnia 1897

    Ostatnia Komunia święta Teresy.
  • 30 września 1897

    Śmierć Teresy około godziny 7.20 wieczorem. Teresa oddaje duszę Bogu podczas ekstazy miłości w wieku 24 lat.
  • 4 października 1897

    Zostaje pochowana na cmentarzu miejskim w Lisieux.
  • 30 września 1898

    Pierwsze wydanie "Dziejów Duszy".
  • Rok 1902

    Pierwsze wydanie "Dziejów Duszy" w języku polskim.
  • 29 kwietnia 1923

    Beatyfikacja Teresy przez papieża Piusa XI.
  • 17 maja 1925

    Kanonizacja Teresy na placu św. Piotra w Rzymie.
  • 14 grudnia 1927

    Ogłoszenie św. Teresy od Dzieciątka Jezu główną Patronką Misji wraz ze św. Franciszkiem Ksawerym.
  • 11 lipca 1937

    Poświęcenie bazyliki wzniesionej ku czci św. Teresy w Lisieux przez legata papieskiego, kard. Pacelli.
  • 2 czerwca 1980

    Ojciec Święty Jan Paweł II udaje się z pielgrzymką do Lisieux, gdzie sprawuje Eucharystię i nawiedza grób Teresy.
  • 2 marca 1994

    Podpisanie Dekretu heroiczności cnót Rodziców św. Teresy.
  • 19 października 1997

    Nadanie św. Teresie od Dzieciątka Jezus tytułu Doktor Kościoła powszechnego przez Jana Pawła II.