Siostra Agnieszka Jaworska od Jezusa Eucharystycznego

Każdy z nas przed Bogiem jest szczególny, wyjątkowy i niepowtarzalny. Ma swój osobisty wizerunek, temperament, charakter, zdolności i pasje, czyli tzw. boskie CV. W to nasze boskie CV wpisana jest pewna tajemnica, jakieś szczególne pragnienie, które pozwoli rozmawiać duszy z Bogiem.

Przed moim wstąpieniem do Zgromadzenia, podczas przyjmowania Komunii świętej lubiłam modlić się słowami pieśni: „Ja wiem w kogo ja wierzę (…) to ten przed Którym światło pali się dzień i noc…”. Wtedy jeszcze nie domyślałam się, że za kilka lat podczas mojej profesji wieczystej zostanę obdarowana tajemnicą, która będzie niosła moje myśli do Tabernakulum, do Jezusa Eucharystycznego. Dodam tylko, że rok w którym złożyłam śluby wieczyste (1986) był czasem wielkich przygotowań do II kongresu Eucharystycznego w Polsce. Hasło kongresu: „Do końca ich umiłował” zaczerpnięte z Ewangelii Jana (J 13, 1), zapisało się głęboko w moim sercu. Czułam się wówczas wyjątkowa, wybrana i umiłowana, dlatego wielokrotnie i z zaangażowaniem recytowałam poezje św. Tereski: „Moje pragnienia przy tabernakulum…”

„Kluczyku mały, o jakże zazdrośnie Patrzę na ciebie, ty, co dnia każdego Drzwiczki otwierasz więzienia ciemnego, Kędy się kryje Pan mój tak miłośnie. Lecz i ja mogę, o szczęście bez miary, Dosięgnąć Ciebie, Więźniu utajony, Zniszczyć przeszkody i podrzeć zasłony, Ach, jednym tylko, jednym aktem wiary”.

s. Agnieszka Jaworska CST