Nasz wolontariat

Jesteśmy trzynastoletnim rodzeństwem. Obecnie chodzimy do 8 klasy Szkoły Podstawowej nr.4 im. ks. Kazimierza Aleksandra Hamerszmita w Suwałkach. Naszą przygodę z wolontariatem zaczęliśmy około rok temu. Trwa ona do dziś.

Wolontariat to praca z ludźmi i dla ludzi. Wspólnie robimy to, co jest ważne dla nas i dla innych. Dzięki siostrom zakonnym i osobom na wolontariacie czujemy, że jesteśmy potrzebni. To ich wielka zasługa. Jesteśmy dumnymi wolontariuszami. Nigdy nie pomyśleliśmy, z jaką chęcią będziemy tam chodzić. W domu sióstr panuje wspaniała i rodzinna atmosfera. Każdy sobie pomaga. Wszyscy modlimy się, pracujemy, śpiewamy i wspólnie zdobywamy nowe umiejętności. Na początku mieliśmy wątpliwości , czy ta forma wolontariatu będzie dla nas odpowiednia. Wielką motywacją do chodzenia na ten wolontariat jest radość dzieci, przebywanie wśród innych wolontariuszy oraz obok sióstr. Przez wolontariat nauczyliśmy się pracy w grupie, cierpliwości oraz współpracy z innymi. Jako opiekunowie staliśmy się bardziej odpowiedzialni, wyrozumiali i  cierpliwi. Wolontariat to inwestycja w samego siebie. Jest doskonałą przygodą. Siostry wysłuchują również nas – wolontariuszy, przez co czujemy się słuchani i potrzebni. Wszyscy się tam łączymy, robimy razem dużo rzeczy, powstają między nami więzi. Uważamy, że nasza rola na wolontariacie jest dla nas doskonała i każdy znajdzie tam coś dla siebie. Wolontariat okazał się, nie ciężką pracą ale czystą przyjemnością. Wielkie podziękowanie dla sióstr, które mają złote serca, bez których nie dalibyśmy rady na wolontariacie.

Antonina i Franciszek Burdyn