Książka, którą warto przeczytać!

Kolejna część powieści C. S. Lewisa Opowieści z Narnii nosi tytuł „Podróż wędrowca do świtu”. Tym razem do zaczarowanej krainy z czworga rodzeństwa przenosi się tylko Edmund i Łucja. W niezwykłej podróży towarzyszy im kuzyn Eustachy.

Dzieci dołączają do księcia Kaspiana, który płynie narnijskim statkiem na Kraniec Świata, by zbadać nieznane tereny oraz odnaleźć zaginionych przed kilku laty baronów.

Podróż przyjaciół po nieznanych wodach symbolizuje duchową podróż człowieka wierzącego.  Przyjmując chrzest święty wyruszamy w nieznane, by odnaleźć niebo – miejsce spotkania z Bogiem w wieczności.

Na drodze do celu dzieci napotkają różnego rodzaju trudności. Zmagają się pokusami, uczą się nowych rzeczy, nawiązują nowe przyjaźnie, doświadczają duchowej walki, a przede wszystkim poznają swoje mocne i słabe strony. Przykładem jest Eustachy, który na jednej z wysp zamienił się w smoka i dzięki tej przemianie stał się lepszym chłopcem.

Mieszkańcy Narnii podczas podróży otoczeni byli nieustannie czułą i dyskretną opieką Aslana, który czuwał nad ich bezpieczeństwem, ochraniał ich przed złem, a kiedy byli głodni i spragnieni karmił ich wybornym jedzeniem oraz dawał do picia słodką, orzeźwiającą wodę. Autor uświadomił nam w ten sposób, że podczas naszej wędrówki przez życie my również zawsze możemy liczyć na pomoc i wsparcie Boga.

Gdy młodzi bohaterowie dotarli na Kraniec Świata spotykali przy ognisku jagniątko, które zamieniło się w lwa. Aslan czekał na odważnych podróżników podobnie, jak Jezus czeka na nas w Domu Ojca Niebieskiego.

Teraz dopiero dostrzegli ognisko płonące na trawie i piekące się na nim ryby. Usiedli i jedli te ryby, odczuwając głód po raz pierwszy od wielu dni. A było to najwspanialsze jedzenie, jakim kiedykolwiek się sycili.

– Powiedz nam, jagniątko – zapytała Łucja – czy tędy wiedzie droga do Krainy Aslana?

– Nie dla was – odpowiedziało jagnię. – Dla was drzwi do Krainy Aslana są w waszym własnym świecie.

– Co?! – zawołał Edmund. – To z naszego świata też jest droga do Krainy Aslana?

– Do mojego kraju można dostać się z każdego świata – powiedziało jagnię, a kiedy to powiedziało, jego śnieżna biel rozkwitła w ciemne złoto, jego rozmiary zmieniły się nagle i stało się samym Aslanem, wznoszącym się nad nimi i rozsiewającym światło z płomienistej grzywy.

– Och, Aslanie – powiedziała Łucja – czy powiesz nam, jak dostać się do twojego kraju z naszego świata?

– Będę wam o tym mówił przez cały czas – rzekł Aslan. – Ale nie powiem wam, jak długa czy jak krótka będzie to droga. Powiem wam tylko, ze biegnie przez rzekę. Ale nie lękajcie się tego, bo ja jestem Wielkim Budowniczym Mostów. A teraz chodźcie, otworzę bramę w niebie i poślę was do waszego kraju.

– Aslanie, mam prośbę – powiedziała Łucja. – Zanim pójdziemy, Powiedz nam, kiedy znowu wrócimy do Narnii? Proszę cię, Aslanie. I… och, zrób tak, żebyśmy na to długo nie czekali.

– Moja najmilsza – powiedział Aslan łagodnie – ty i twój brat już nigdy nie wrócicie do Narnii.

– Och, ASLANIE! – zawołali równocześnie Edmund i Łucja, głosami pełnymi rozpaczy.

– Jesteście już za dorośli – rzekła Aslan – i musicie teraz zacząć przybliżać się bardziej do waszego świata.

– Tu nie chodzi o Narnię, wiesz przecież – łkała Łucja. – Tu chodzi o CIEBIE. Nie spotkamy CIEBIE. A jak mamy żyć, nigdy już ciebie nie spotykając?

– Ależ spotkasz mnie jeszcze, kochanie – powiedział Aslan.

– Czy ty… czy tam jesteś również, panie? – zapytał Edmund.

– Jestem. – rzekł Aslan. – Ale tam noszę inne imię. Musicie mnie rozpoznać pod tym imieniem. Właśnie dlatego zaprowadzono was do Narnii. Przez to, że poznaliście mnie trochę tutaj, będziecie mogli poznać mnie lepiej tam.

Trzecia część Opowieści z Narnii niesie ze sobą wyjątkowe przesłanie. Każdy z nas jest zaproszony do wzięcia udziału w niezwykłej podróży, czyli duchowej pielgrzymki u kresu, której spotkamy się z naszym Panem i Królem Jezusem Chrystusem.

Zachęcam was do lektury tej niezwykłej książki i mam nadzieję, że dzięki niej łatwiej wam będzie zrozumieć sens naszej duchowej wędrówki.

s. Bogumiła Ptasińska CST