Jestem dzieckiem Króla

„Szczęść Boże! Siostro, a kiedy warsztaty?” – z takim pytaniem od początku roku szkolnego zmierzałyśmy się codziennie i na każdym kroku 🙂 Pytanie płynęło z ust i serc małych, średnich i starszych. W końcu nadszedł ten długo wyczekiwany dzień – 14 października. W sobotę miały miejsce pierwsze w tym roku szkolnym warsztaty formacyjno – artystyczne dla dzieci. Tym samym rozpoczął się także wolontariat dla uczniów klas starszych Szkoły Podstawowej nr 4 w Suwałkach.

Jak było? Posłuchajcie 🙂

Wszystko zaczęło się już w środę pierwszym spotkaniem wolontariuszy. Ta piękna i niezwykle liczna ekipa młodzieży zebrała się w salce w naszym domu zakonnym na spotkaniu formacyjnym. Siostra Aneta wyjaśniła uczestnikom czym jest wolontariat i jakie wymagania stoją przed tymi, którzy będą chcieli to wyzwanie podjąć. Siostra Krystyna w mini wykładzie przybliżyła zagadnienia z psychologii rozwojowej dzieci, natomiast starsi stażem i wiekiem wolontariusze podzielili się swoim dotychczasowym doświadczeniem posługi na warsztatach. Następnie z powodów organizacyjnych kandydaci do wolontariatu zostali podzieleni na mniejsze grupy do posługi.

W piątek wieczorem rozpoczęły się bezpośrednie przygotowania do sobotnich warsztatów. Pracy było co niemiara, ale takie wyzwania naszej ekipie siostrzano – młodzieżowej nie straszne! Po dwóch godzinach wszystko było gotowe 🙂

A następnego dnia…

Od ósmej rano w domu zakonnym było już słychać dzwonek do drzwi, a co za tym idzie dość intensywne krzątanie się wolontariuszy i sióstr. Punktualnie o godzinie 9 znakiem krzyża rozpoczęliśmy nasze spotkanie. Po krótkim przedstawieniu ekipy warsztatowej i piosence na „Dzień dobry” uczestnicy zostali wprowadzeni w temat warsztatów. Tym razem do wykonania była lampka według autorskiego pomysłu. Efekty artystycznych zmagań można zobaczyć na zdjęciach. W przerwie był czas na II śniadanie w bardzo sympatycznej atmosferze. Po zakończeniu warsztatu artystycznego grupa warsztatowa udała się do zakonnej kaplicy na wspólną modlitwę i krótką katechezę. To wyjątkowe spotkanie poprowadziła s. Ludmiła. Dzieci wraz z animatorami powierzali różne intencje za wstawiennictwem Matki Bożej, a także śpiewem chwaliły Dobrego Boga.

Kolejnym punktem programu, zaraz po wspólnym zdjęciu (robionym przez naszego warsztatowego fotografa – s. Beniaminę) rozpoczął się czas formacji. W tym roku chcemy pochylić się nad kerygmatem. Rozmawialiśmy o tym, że Pan Bóg jest naszym Tatą, który nas kocha. Jest też Królem, a co za tym idzie my jesteśmy dziećmi królewskimi. Tak! Mamy godność królewską! Zadaniem w mniejszych grupach było wykonanie herbu szlacheckiego. Każdy z uczestników miał za zadanie w niepowtarzalny sposób zaznaczyć swoją obecność na herbie.

Na zakończenie wolontariuszki Alicja i Ania poprowadziły taniec „Góry do góry”. Po przekazaniu sobie iskierki uczestnicy zaczęli się rozchodzić do swoich domów. Oczywiście głównym ich pytaniem, zaraz po pożegnaniu było: „Siostro, a kiedy będą następne warsztaty?” 🙂

Po wyjściu dzieci, wolontariusze zabrali się do sprzątania i podsumowania warsztatów.

Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób nas wspierają. Przede wszystkim wielki uśmiech kierujemy do naszych Sióstr, zarówno tych domowych, jak i tych z daleka. Wasz wkład w przygotowanie, czuwanie nad przebiegiem warsztatów, modlitwa oraz cicha obecność i wsparcie jest dobrem, które jest bezcenne 🙂

Do zobaczenia… niebawem!

s. Krystyna Nowakowska CST