Dar czasu i serca – wolontariat młodych

W dniach 19-20 kwietnia po raz kolejny kilkunastu młodych ludzi zebrało się w naszym suwalskim domu zakonnym, aby pod okiem sióstr przygotować warsztaty formacyjno – artystyczne dla dzieci.

Plan na piątek był ambitny: przygotowanie sali i warsztatu artystycznego, recepcji z szatnią oraz części formacyjnej. W sobotni poranek, już od rana ekipa warsztatowa w składzie: siostry i wolontariusze była zwarta i gotowa na przyjęcie uczestników. Tego dnia młodzi posługiwali przy recepcji, w czasie warsztatu artystycznego i posiłku. Grupa gospodarcza przygotowała stołówkę i smakołyki na II śniadanie. Dużym wyzwaniem okazała się część formacyjna: wolontariusze pod kierunkiem s. Anety przedstawili przypowieść o Dobrym Pasterzu i zagubionej owcy. Korzystając ze strojów, masek i własnej kreatywności genialnie i z humorem ukazali prawdę o Jezusie, który zawsze szuka zagubionego człowieka.

Każdy uczestnik wolontariatu u sióstr ma swoje niepowtarzalne zadanie. Podsumowaniem tej relacji niech będą krótkie wypowiedzi samych wolontariuszy:

„Ten wolontariat bardzo mi się podobał. Poznałam na nim nowe bardzo fajnie osoby z którymi dobrze mi się współpracowało”. Nadia

„Myślę że wolontariat to miejsce w którym można doświadczyć dużo miłych chwil z wspaniałymi ludźmi”. Patrycja

„Uważam, że nasz wolontariat jest to miejsce w którym możemy poczuć się jak w domu. Wszyscy jesteśmy sobie jak rodzice dla naszych dzieci, którymi się zajmujemy. Jest to także takie miejsce w którym nie potrzeba się krępować przed innymi i można się wygadać co nam pasuje, a co nie. Nasz wolontariat to miejsce w którym uczymy się opieki, szybkości pracy i kultury. Moim zdaniem wolontariat jest to czas pracy przyjemnej i pomocnej dla innych osób”. Kacper

„Wolontariat w którym biorę udział jest dla mnie nowym doświadczeniem, w którym czuję się swobodnie i naturalnie. To okazja do pomocy, zdobycia nowych doświadczeń i umiejętności oraz cierpliwości i poznania nowych ludzi”. Michał

 „Wolontariat jest czasem, podczas którego pomagamy, poznajemy się, tworzymy nowe przyjaźnie, utrwalamy stare. Dzięki wolontariacie wiemy, że jesteśmy potrzebni i że możemy komuś pomóc. Mając zatem świadomość, o tym, iż przychodząc tam pomagamy innym bez żadnej zapłaty, (oprócz darmowych pączków) możemy sobie uświadomić jak bardzo potrzebni jesteśmy. Wszystko to nie odbyło by się oczywiście bez sióstr z domu zakonnego. Wolontariat jest też czasem, gdzie pomimo czasem szybkiej pracy, można paradoksalnie odpocząć.” Łukasz

s. Krystyna Nowakowska CST